Blog roku 2005

Jeśli kochasz góry...

...podoba ci się tu wszystko.

 

Kształt terenu, który wydaje ci się ulubioną kołdrą, a wydeptane dziesiątkami lat ślady owczych kopyt, misternym haftem.

 

 

Świerki, których położenie i doskonałość pozostają niedoścignionym wzorem planowania przestrzeni.

 

 

Płaj, który wydaje się jedyną ścieżką do wolności.

 

 

Obłok, po którym ze szczytu tylko krok do nieba.

 

 

Połoniny, z których  "losy w doły rzucą" i będziesz tęsknił.

 

 

Jeziorko bardziej niż "Niesamowite", nad którym wschodu słońca nie zapomnisz nigdy.

 

 

 

I ta deszczowa kurtyna, która kończy spektakl, a ty pozostajesz oniemiały z nadzieją, że udało ci się coś ukraść za pomocą szkiełka i oka.
Niestety tylko marny szkic, kiepska imitacja.

I pewnie kiedyś wrócisz do bitów zapisanych w czarnym pudełku, gdy pogodzisz się z myślą, że to co zarejestrowałeś musi ci wystarczyć.

Na jakiś czas...

 

 

 

Karpaty Marmaroskie, Rumunia.

Dodaj komentarz

HTML

  • Znaki końca linii i akapitu dodawane są automatycznie.
  • Adresy internetowe są automatycznie zamieniane w odnośniki, które można kliknąć.

Plain text

  • Znaki końca linii i akapitu dodawane są automatycznie.
CAPTCHA
Udowodnij że nie jesteś robotem!
  ____    _____   _____   _  _     ____  
| ___| |___ / |___ / | || | |___ \
|___ \ |_ \ |_ \ | || |_ __) |
___) | ___) | ___) | |__ _| / __/
|____/ |____/ |____/ |_| |_____|
Wpisz kod z ASCII art.

Komentarze

mania (niezweryfikowany)

Pierwsze zdjęcie przypomina mi pooraną zmarszczkami twarz człowieka, który dużo w życiu przeszedł, jak ta ziemia

Piterrrrr (niezweryfikowany)

Piękne....niesamowite i aż by się chciało...

Jolka (niezweryfikowany)

Też oniemiałam ... Uwielbiam takie poetycko- fotograficzne opowieści... Tylko zakończenie wolałabym inne -takie " jak to w bajkach bywa " :) , ale to przecież Twoje odczucia... Piękne :)

ML (niezweryfikowany)

szkiełko i oko rzeczywiście czasem nie wystarczą... ale na tych zdjęciach udało Ci się uchwycić przepiękne widoki... najważniejsze to, co zostaje w sercu. zawsze można wrócić myślą i wspomnieniem do tych cudownych miejsc...

Anonim (niezweryfikowany)

Urzekające widoki.
Pozdrawiam serdecznie!

~J (niezweryfikowany)

Okej, zapomnę o mgłach i pójdę za światłem księżyca….a później pozbieram igiełki przestrzeni chłodnych, ogrzeję ręce i dotknę nimi srebrnych traw i różowych obłoków….i pójdę dalej….dokąd tylko….