Blog roku 2005

Komunikat o błędzie

Notice: Trying to access array offset on value of type null w taxonomy_menu_trails_init() (linia 102 z /home/www/pejzaz.czado.com/sites/all/modules/taxonomy_menu_trails/taxonomy_menu_trails.module).

Moszczaniec

 

Dodaj komentarz

BBCode

  • Znaczniki HTML niedozwolone.
  • BBCode is enabled, but no tags are defined.
  • Znaki końca linii i akapitu dodawane są automatycznie.

HTML

Plain text

  • Znaki końca linii i akapitu dodawane są automatycznie.

Display Suite code

  • You may post Display Suite code. You should include <?php ?> tags when using PHP. The $entity object is available.
CAPTCHA
Udowodnij że nie jesteś robotem!
   __      ___     ___    ____    _ 
/ /_ / _ \ ( _ ) | ___| / |
| '_ \ | (_) | / _ \ |___ \ | |
| (_) | \__, | | (_) | ___) | | |
\___/ /_/ \___/ |____/ |_|
Wpisz kod z ASCII art.

Komentarze

Komentarze: 

  • ~czado

    To zdjęcie zrobiłem aparatem analogowym (na negatywie). Ta mgła, to dym z retortów, w których produkuje się węgiel drzewny. W komputerze często zmieniam jasność i kontrast, rzadziej robię korektę barw. Nie pmietam jak było w tym przypadku.


  • Czarowne, magia…………… .Czy to zdjecie jest moze poprawione komputerowo? Czy moze ta chwila zostala zarejestrowana tak jak wygladala?Cudo!Jesli przsylasz zdjecia, to bylabym niezmiernie wdzieczna, gdybym znalazla je w swojej skrzynce.Oczywiscie rozmumiem, ze takich prosb masz mase, i z braku czasu ich tez nie spelniasz.marzena


  • Najpiękniejsza jest ta mgła … tak idealnie to wszystko otula …mroweczkab …



  • ~UfoEmilka

    boze jakie to piekne!!!!!!!!!!!!! tylko patrzec i sie rozmarzyc……



  • ~Zielony_Motylek_

    chcialabym przed smiercia obejrzec taki zachod…




  • ~Renata

    to chyba raczej zachód…



  • ~Renata

    Też mi sie skojarzyło z Afryką, ogólnie niezły klimat, po prostu NIESAMOWITY! Czy to jest wschód czy zachód słońca?? mi to bardziej wygląda na wschód, ale pewnie się mylę…



  • ~ewcia

    zamiast powiedzieć „SŁOWO NA NIEDZIELĘ” powiem „OBRAZ NA NIEDZIELĘ”.



  • ~królowa wilków

    aaaAfryka – zielona o poranku – jestem zachwycona, a ja rzadko bywam zachwycona, moim zdaniem przeszedłeś sam siebie, no poprostu piękne,pozdrawiam



  • ~zANILK

    To co podoba mi się w Pańskich zdjęciach to fakt iż nie są one „modelowane”, ustawiane czy pozozwane… że pokazują piękno, a nie tylko kunszt techniki i popis autorski.



  • ~Asia

    Uwielbiam poranki w górach… w tym roku się chyba w góry nie wybiorę z wielu głupich przyczyn, ale poranki górskie uwielbiam i już :) cudne zdjęcie, ten nastrój…



  • ~ewelika

    mnie zawsze przeszywa dreszcz kiedy widzę taką mgłę.. pewnie z chęci poznania tego nieznanego, nieodgadnionego, niewidzialnego..ta rozmyta biel na zawsze zostanie dla mnieTAJEMNICĄ, Panią moich lęków, obaw i pragnień. Niesamowita siła przyciągania.. jest też jak jakiś wewnętrzny głos, dusza.. a może po prostu BIAŁA DAMA



  • ~nenyan

    PS. Jak już będziesz miał chwilę wytchnienia, i będziesz wszystkim zainteresowanym wysyłał swoje zdjęcia, prosiłabym bardzo bardzo strasznie o dołączenie Tego do mojej małej czarownej listy… :)



  • ~nenyan

    To, co zapamiętałam z zajęć rysunku, na których raz jeden się pojawiłam w instytucie plastyki w moim małym Dogville, to były słowa wykładowcy o… gumce i subtelnie niknącym ołówku… :) czyli o niedopowiedzeniu, magii i tajemnicy w obrazie; które wprowadzane są właśnie przez użycie owych specjałów……i tym zawsze była i jest dla mnie mgła w fotografii…Nie każde zdjęcie z mgłą w roli głównej mnie urzeka. Wbrew pozorom takie zdjęcie nie jest łatwo zrobić. Mnie się jeszcze nigdy nie udało… :) Ale po prostu nie wiedziałam, co powiedzieć, kiedy zobaczyłam tą Twoją fotografię… Zatkało mnie, a przecież przeważnie nie mam problemów z dobraniem odpowiednich słów… Ale są takie chwile, kiedy słowa, nazwy stają się ułomne, jak i ci, którzy je nadają… I tak właśnie jest teraz…Znów odrobina filozofii się wedrze do tych moich spostrzeżeń… Bo mgła zawsze kojarzyła mi się z czymś nieodgadnionym, z przyszłością nam nieznaną, z obawami, ale i z odrobiną dziecięcej ciekawości, z oczekiwaniem i niepewnością… A teraz, kiedy stoję na pewnym rozdrożu i najbliższe dni zadecydują może nie o całym moim życiu, ale wyznaczą pewien szlak na kilka kolejnych lat; właśnie To Twoje zdjęcie wydaje mi się szczególnie bliskie… Bo jest w nim odrobina niepewności, obaw, ale i pogody, spokoju, i nadziei… „…Był wieczór. Księżycowi brakowało więcej niż połowy.Chciało się czegoś, co było ogromnie daleko.Pod lasem podsuszone siano podjadały sarny.Spłoszone stopiły się z czarnym woskiem zarośli.Zmieszany stałem na ścieżce. Zmieniała się pogoda,z łąk podnosiła się mgła. Senne białe zasłony.I ja pobiegłem w tę mgłę……”