To przeklęte zamczysko zakochanego bez wzajemności Boruty. Zauroczyły go malownicze pagórki i łyse polany, porośnięte kępami goryczek o fioletowych kielichach. Zaczarowały go widoki na mroczne doliny, więc diabeł porzucił bór i zamieszkał na rumowisku i wtedy dopadła go nostalgia za lasem. Smutny jest więc Boruta i zadumany w swoim zamczysku z kamienia …
Szczęśliwy człowiek, który umie tak spojrzeć…aż chcę się żyć, śmiać, patrzeć uważniej na świat, myśleć optymistycznie, czuć…kochać i marzyc. Dziękuję za te chwile zachwytu…Będę często zaglądac: ) pozdrawiam najserdeczniej jak umiem
Zdjęcia piękne jak zawsze.Twój blog jest jedynym na który tak często wchodzę, zastanawiam się za każdym razem co pięknego będę mogła podziwiać i nigdy się nie zawodzę .Pozdrawiam
Szczęśliwy człowiek, który widzi świat w ten sposób…. jest w stanie docenić….zatrzymać się….. zachwycić…. zamilknąć. Dziękuję za wspaniałą podróż i chwilę zapomnienia! Do następnego razu:)
~Carrmelita
16 Luty 2007 19:58
To przeklęte zamczysko zakochanego bez wzajemności Boruty. Zauroczyły go malownicze pagórki i łyse polany, porośnięte kępami goryczek o fioletowych kielichach. Zaczarowały go widoki na mroczne doliny, więc diabeł porzucił bór i zamieszkał na rumowisku i wtedy dopadła go nostalgia za lasem. Smutny jest więc Boruta i zadumany w swoim zamczysku z kamienia …
~broszka
21 Sierpień 2006 22:48
Niesamowite, dzikie, mroczne miejsce,,,
~M'ka
21 Sierpień 2006 18:02
muszę się tam kiedyś wybrać, pięknie tam jest… pozdrawiam http://www.w-czerni-i-bieli.blog.onet.pl/
~DARIA
21 Sierpień 2006 15:52
Szczęśliwy człowiek, który umie tak spojrzeć…aż chcę się żyć, śmiać, patrzeć uważniej na świat, myśleć optymistycznie, czuć…kochać i marzyc. Dziękuję za te chwile zachwytu…Będę często zaglądac: ) pozdrawiam najserdeczniej jak umiem
~Stały Bywalec
21 Sierpień 2006 15:14
Zdjęcia piękne jak zawsze.Twój blog jest jedynym na który tak często wchodzę, zastanawiam się za każdym razem co pięknego będę mogła podziwiać i nigdy się nie zawodzę .Pozdrawiam
jona@onet.pl
21 Sierpień 2006 13:44
To chyba taki zwyczaj wędrowców, żeby podnosić szczyt jeszcze trochę wyżej.Podobne „grobowce” można spotkać w Tatrach.Pozdrawiam serdecznie
~asaja
21 Sierpień 2006 13:30
inny świat… świat którego nie zobaczy się przez okno wstając po południu, albo w drodze do pracy… -dziki, nieujarzmiony -pociągający…
~olcia-e
21 Sierpień 2006 11:45
Szczęśliwy człowiek, który widzi świat w ten sposób…. jest w stanie docenić….zatrzymać się….. zachwycić…. zamilknąć. Dziękuję za wspaniałą podróż i chwilę zapomnienia! Do następnego razu:)
dorotam@buziaczek.pl
21 Sierpień 2006 10:59
ale Ci zazdroszczę że tam jesteś, zdjęcia super.pozdrawiam. Amber.
~Klaudia
21 Sierpień 2006 10:22
fajne zdjecia. oglądłam wsyztskie ale komentuje pod tym:) bo to jest super inne niespotykane.Pozdrawiam
~ZuzQa
21 Sierpień 2006 09:59
Niesamowite… Na początku zdawało mi się, że to jakiś grobowiec starożyty jest